1. Co kryje się pod nazwą metody „Active Involvement”?

Dla dzieci w wieku przedszkolnym najbardziej typową formą myślenia jest myślenie konkretno-ruchowe i konkretno-wyobrażeniowe. Młodsze dzieci badają rzeczywistość głównie przez działanie, poznają rzeczy i zjawis ka w czasie wykonywania różnego rodzaju czynności (…) aktywnością małego dziecka kieruje szczególnie silna potrzeba nawiązania czynnego kontaktu z otoczeniem, pęd do poznania świata.

(„Myślenie dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym wieku szkolnym”
www.nauczyciele.mom.pl)

Z badań naukowych i naszych własnych spostrzeżeń wynika, że dzieci najszybciej i najnaturalniej przyswajają wiedzę przez formy aktywnego zaangażowania. Dlatego właśnie postanowiliśmy wprowadzić metodę „Active Involvement”. Dzięki niej zajęcia w MINI CONVERSIE są nieustanną zabawą. Dzieci przyswajają językową wiedzę poprzez piosenki, wierszyki, scenki dramowe, teatrzyki, zajęcia plastyczne, a także inne formy aktywności językowo-ruchowej.
Ponadto na każdych zajęciach, oprócz podręcznika i płyt wykorzystujemy w celach dydaktycznych innego rodzaju pomoce: puzzle, kolorowe ilustracje, plansze tematyczne, muzykę, gry planszowe itp. Dzięki temu do nauki zaangażowane są wszystkie zmysły dziecka, co maksymalizuje jego możliwości poznawcze. Poznając np. nazwy owoców nie tylko pokazujemy dzieciom plansze przedstawiające dane owoce, lecz również smakujemy je. Z kolei przy powtórce słówek wykorzystujemy między innymi znaną i lubianą przez dzieci zabawę w głuchy telefon. To sprawia, że nauka języka przychodzi dzieciom „łatwo i przyjemnie”.

2. Na czym polega metoda TPR (Total Physical Response)?

Metoda reagowania całym ciałem (TPR) powstała w latach 70tych w USA. Jej twórcą był James Asher, który założył, że najlepszy sposób zapamiętywania to milczące przysłuchiwanie się i ruch fizyczny. Mówiąc prościej, uczący się reagują na polecenia w języku obcym demonstrowane przez nauczyciela po to, aby wszystko odbywało się za pomocą jak najmniejszej ilości wypowiadanych słów, a uczący kojarzyli słowo z ruchem, reagując całym ciałem. Chodziło bowiem o zaktywizowanie całego mózgu: lewej półkuli, odpowiedzialnej za język i prawej, odpowiedzialnej za ruch fizyczny. Asher oparł się na modelu interakcji: matka-dziecko, gdzie poznawanie języka ojczystego oznacza rozumienie i wykonywanie szeregu poleceń zanim dziecko zacznie mówić. Mówimy tu o okresie inkubacji: uczący się zaczyna mówić, kiedy jest na to gotowy/tak jak dziecko/.
Metoda ta chętnie stosowana dzisiaj szczególnie w nauczania poleceń, trybu rozkazującego/gramatyki i słownictwa w tym zakresie/, znajduje swoje miejsce w nauczaniu na niższych poziomach języka, ale również w nauczaniu najmłodszych, dzieci, które mają olbrzymią potrzebę ruchliwości; ich motoryczność pozwala na nieuświadomione uczenie się wielu poleceń nauczyciela. TPR sprzyja uczeniu się/nauczaniu bezstresowemu, pozwala na relaks w czasie lekcji, pokonuje zahamowania i strach przed mówieniem, a także niewątpliwie uatrakcyjnia proces nauczania. (www.nkjo-legnica.oswiata.org.pl/data/forum/metody_naucz.htm)